ฉันเหนื่อย . . .

ฉันกำลังเหนื่อยกับการต่อสู้อยู่กับสิ่งที่มองไม่เห็น

สิ่งที่ไม่มีใครเข้าใจ

และเป็นความรู้สึกที่ยากเกินบรรยาย

มันหนักเหลือเกิน สำหรับตัวฉัน

ฉันก็เป็นได้เพียงเท่านี้

พยายามให้ดีกว่านี้เพื่อใครไม่ได้อีก

เพราะนี่คือตัวของฉันเอง และฉันก็ได้ทำดีที่สุดแล้ว..

หัวใจที่หนักอึ้ง . . . อมความในใจไว้มากมาย

หากแต่จะมีใครสักคน เพียงจะมาเข้าใจ จะมารับรู้ความรู้สึกของฉันในตอนนี้

ฉันเพียงรับไว้เองทั้งหมดไม่ได้

ฉันต้องการระบายมันออกไปบ้าง . . .

ฉันเคยตัดสินใจ . . .

ที่จะร้องขอความช่วยเหลือ ช่วยมาแบ่งเบาใจฉันบ้าง

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมา . . .

คือเสียงสะท้อนของฉันเอง . . .

ฉันกำลังตอกย้ำตัวเองหรือ?

ว่าฉันไม่มีใคร . . .

ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ฉันร้องไห้ ..ให้กับการใส่ใจคนอื่นมากเกินไป

คนอื่นๆ . . . คนที่ฉันรัก คนที่ฉันห่วงใย

แต่กลับไม่มีใครเห็นค่าความใส่ใจของฉันเลย

ฉันไม่ต้องการคำขอบคุณ สิ่งที่ฉันต้องการ . . . มีเพียงสิ่งเดียว

คือมอบความรักให้ฉันบ้าง . . .

ฉันต้องการความรัก ความห่วงใย ความใส่ใจ

ฉันรู้จักที่จะมอบสิ่งเหล่านั้น

แต่ฉันยังไม่เคยได้รับสิ่งเหล่านั้นเลย

หรือฉันดีไม่พอทีจะคู่ควรกับความรักของพวกเขา?

มันก็จริงอยู่ . . .

ที่ฉันใส่ใจคนอื่นมากเกินไป จนทำให้ตัวเองเจ็บ..

แต่ฉันก็เข้าใจว่า . . .

ฉันควรจะได้รับความใส่ใจจากการที่ฉันมอบให้ไม่ใช่หรือ?

ถึงจะเห็นว่าฉันทำเป็นไม่สนใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

แต่ใครจะเข้าใจ  . . .

ว่าฉันเองก็มีน้ำตา  และฉันก็เสียใจเป็น  . . .

วันนี้รอยยิ้มยังปรากฏอยู่บนหน้า

ใครเล่าจะรู้ . . .

ว่าหัวใจที่แข็งดวงนี้ ยังซ่อนความอ่อนแอไว้ภายใน

วันนี้ฉันก็ยังยิ้ม . . . ยังยิ้มให้ทุกคน